शिवकन्या सौ संगिता सोनवणे, यांचा सत्कार करतांना कै.अजितदादा पवार ,मा.छगन भुजबळ,व इतर
नांदगाव (प्रतिनिधी)आयुष्यात काही क्षण असे असतात जे कॅमेऱ्याच्या लेन्सपेक्षा मनाच्या कोपऱ्यात जास्त स्पष्टपणे कोरले जातात. माझ्यासाठी तो क्षण म्हणजे, महाराष्ट्राचे धडाडीचे नेतृत्व, ज्यांचा दरारा आणि कामाचा वेग संपूर्ण राज्याला माहित आहे, अशा अजितदादा पवार यांच्या हस्ते झालेला माझा सन्मान!
येवला येथे राज्याचे कॅबिनेट मंत्री मा ना छगनरावजी भुजबळ साहेब यांच्या संकल्पनेतुन भव्यदिव्य शिवसृष्टीचा पहिल्या टप्प्याचा लोकार्पण सोहळा पार पडला याठिकाणी राज्याचे उपमुख्यमंत्री अजितदादा पवार माझा हा सन्मान करण्यात आला तो क्षण अविस्मरणीय आहे आणि दादांच्या जाण्याने आता ही पोकळी कधीच भरुन निघणार नाही
तो भारावलेला दिवस:
रंगमंचावर मोठी गर्दी, मान्यवरांची उपस्थिती आणि प्रेक्षकांचा उत्साह… या वातावरणात जेव्हा माझे नाव पुकारले गेले, तेव्हा छाती अभिमानाने फुलून आली होती. निमित्त होते ‘शिवकार्या’बद्दल दिला जाणारा ‘आदर्श महिला पुरस्कार’. छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या विचारांचा वारसा चालवणाऱ्या कार्यात खारीचा वाटा उचलला, याची दखल थेट अजितदादांनी घेतली, ही माझ्यासाठी खूप मोठी पावती होती.
अजितदादांचे व्यक्तिमत्त्व आणि ती भेट:
अजितदादा म्हणजे स्पष्टवक्तेपणा आणि शिस्त. फोटोत पाहिल्याप्रमाणे, त्यांच्या चेहऱ्यावरचे ते स्मित आणि हातात पुष्पगुच्छ देताना त्यांनी दिलेली शाबासकीची थाप, शब्दांपेक्षा खूप काही सांगून गेली. त्यांनी परिधान केलेला फेटा आणि त्यांचा पारंपारिक पेहराव त्या कार्यक्रमाच्या रंगात अधिकच भर घालत होता. जेव्हा त्यांनी तो पुरस्कार माझ्या हाती सोपवला, तेव्हा त्यांच्या नजरेत “असच चांगलं काम करत राहा,” हा संदेश स्पष्ट दिसत होता.
शिवकार्याचा गौरव:
‘शिवकार्य’ हे केवळ एक काम नसून ती एक सेवा आहे. या सेवेसाठी जेव्हा समाजातील एका मोठ्या नेत्याकडून सन्मान होतो, तेव्हा त्या पुरस्काराचे वजन वाढते. हा पुरस्कार केवळ माझा नाही, तर त्या प्रत्येक मावळ्याचा आणि सहकाऱ्याचा आहे, ज्यांनी या कार्यात मला साथ दिली. अजितदादांच्या हस्ते हा पुरस्कार स्वीकारताना, भविष्यात अजून जोमाने काम करण्याची ऊर्जा मिळाली.
आठवणींच्या कुपीतून:
आज परिस्थिती बदलली असेल, काळ पुढे सरकला असेल आणि राजकीय समीकरणे काहीही असोत, पण तो सन्मानाचा क्षण माझ्यासाठी कालही महत्त्वाचा होता आणि आजही आहे. अजितदादांसारख्या नेत्याने आपल्या कामाची दखल घेणे, ही कोणत्याही कार्यकर्त्यासाठी किंवा समाजसेविकेसाठी मोठी गोष्ट असते.मात्र आता दादा आपल्यात राहिले नाही त्यांच्या जाण्याने महाराष्ट्र राज्यात आणि माझ्या सारख्या सर्वसामान्य व्यक्तीच्या मनात पोकळी निर्माण झाली आहे ती कधीच भरून निघणार नाही
अलविदा दादा…!
-सौ संगिता सोनवणे, शिवकण्या
