संकलन:–ची बाळासाहेब चव्हाण…. विंचूर, तालुका- निफाड…..
आज महाराष्ट्रातल्या अनेक गावांमध्ये एक विचित्र पण भयावह चित्र दिसतंय.
चौकात, पानटपरीवर, बाजारात – ३०-३५ वर्षांचे तरुण बसलेले दिसतात. घर आहे, शेती आहे, कष्टाची तयारी आहे… पण लग्न मात्र होत नाही.
गावोगावी आज अशी ‘ट्रकभर मुलं’ अविवाहित राहिली आहेत. हा केवळ योगायोग नाही. ही आपल्या समाजाने वर्षानुवर्षे केलेल्या चुका आणि अन्यायाची किंमत आहे.
कालपर्यंत आपण काय केलं?
मुलगी नको म्हणून भ्रूणहत्या केल्या.
मुलगा म्हणजे वंशाचा दिवा, मुलगी म्हणजे ओझं — अशी मानसिकता ठेवली.
शेती करणाऱ्या मुलाला कमी लेखलं.
“सरकारी नोकरी नाही तर मुलगी नाही” असा समाजाचा नियम बनवला.
आज त्या सगळ्याच गोष्टींचं फळ आपल्याला मिळतंय.
आज स्थिती अशी आहे की —
गावात मुलं आहेत, पण मुली नाहीत.
मुलगा कष्टाळू आहे, पण नोकरी नाही म्हणून नकार.
घरदार आहे, पण शेती नसल्यामुळे लग्न होत नाही.
यामुळे हजारो तरुण ४० वयाच्या उंबरठ्यावर अविवाहित आहेत.
हा फक्त एका मुलाचा प्रश्न नाही.
हा संपूर्ण ग्रामीण समाजाच्या भविष्यासमोर उभा असलेला प्रश्न आहे.
कल्पना करा…
जर गावागावात अशीच मुलं लग्नावाचून राहिली,
तर उद्या त्या गावांना वारसदार कोण देणार?
शेती कोण करणार?
घरं कोण सांभाळणार?
हळूहळू गावं रिकामी होतील…
शेती पडेल…
आणि आपली ग्रामीण संस्कृतीच धोक्यात येईल.
म्हणूनच आज या प्रश्नाकडे गंभीरपणे पाहण्याची वेळ आली आहे.
✔ मुलगा-मुलगी भेदभाव थांबवा
✔ भ्रूणहत्या पूर्णपणे बंद करा
✔ शेती आणि कष्ट करणाऱ्या हातांना सन्मान द्या
✔ ग्रामीण तरुणांसाठी रोजगाराच्या संधी वाढवा
नाहीतर उद्या इतिहास लिहील —
“एका समाजाने मुली नको म्हणत म्हणत स्वतःच्या पुढच्या पिढीलाच संपवून टाकलं.”
ही पोस्ट वाचून तुम्हाला वाटत असेल की हे वास्तव आहे,
तर कृपया शेअर करा.
कारण हा विषय फक्त एका घराचा नाही…
हा संपूर्ण महाराष्ट्राच्या भविष्यासाठीचा इशारा आहे.
एक ओळ लक्षात ठेवा —
“भ्रूणहत्या… पाप आहे…!! आणि आज मुलांना मुलगी.. नवरी… न मिळणे हा मोठा शाप आहे…. आणि वेळीच सावरा मुलगा- मुलगी भेद करण बंद करा ….
